!--Tradedoubler site verification 3053965 --> Publisher Website!

Diabelski Adwokat - alkoholizm

Alkoholizm – choroba polegająca na utracie kontroli nad ilością spożywanego alkoholu. Spożywanie zazwyczaj dużych ilości alkoholu przez alkoholika jest spowodowane przymusem o charakterze psychicznym i somatycznym (cielesnym) , i nie podlega jego woli, jednak jest możliwy do powstrzymania i utrzymania abstynencji. Mechanizm powstawania uzależnienia nie jest do końca wyjaśniony, ale ma bezpośredni związek z nadużywaniem alkoholu.

 

Alkohol-niebezpieczny-sposob-na-odreagowanie_img572669422832cjpg

 

Zaczniemy od 4 faz alkoholizmu. Wyróżniamy:

  1. Fazę wstępną – inaczej nazywaną prealkoholową lub objawową. Trwa ona od kilku miesięcy do kilku lat. Związana jest z piciem W CELU ODCZUCIA ULGI w różnego rodzaju stanach emocjonalnych. Cechuje się również wzrastającą tolerancją na alkohol. Zaczyna się od konwencjonalnego stylu picia, ale osoba spożywająca alkohol szybko odkrywa jego atrakcyjność – jako środka nie tylko dającego przyjemność, lecz także uśmierzającego napięcia i przykrości
  2. Faza ostrzegawcza – nazywana fazą zwiastunową – w tej fazie osoby coraz bardziej koncentrują się na piciu alkoholu i robią to bardzo zachłannie , dodatkowo wykorzystując wszystkie możliwe metody jak również chowają różne trunki, w różnych miejscach , popijając je i mieszając ze sobą. Zazwyczaj zaczynają się również kryć ze swoim piciem – TYLKO, ŻE ZWRÓĆCIE UWAGĘ – kogo oni chcą oszukać ? Chyba tylko samych siebie. Przecież upijają się i otoczenie to widzi. TO JEST CHOROBA – zapytani czy pili w 95% przypadków powiedzą, ŻE NIE ! W tej fazie pojawiają się już urwane filmy, luki w pamięci, dodatkowo występuje również poczucie winy z wynikające z nadmiernego picia alkoholu i unikanie rozmów na ten temat
  3. Krytyczna – nazywana fazą ostrą – tu mamy do czynienia z utratą kontroli nad piciem. Dana osoba szuka różnych argumentów, aby usprawiedliwić swoje zachowania (system alibi), a stany agresji mieszają się ze stanami wyrzutów sumienia z powodu np. zaniedbywania obowiązków domowych czy służbowych. Pojawia się też obwinianie innych oraz podejmowane są próby uzyskania kontroli nad piciem – wyznaczanie sobie okresów całkowitej abstynencji. Charakterystyczne dla tej fazy jest także użalanie się nad sobą oraz podejmowanie prób samobójczych. Zaniedbywane są kontakty ze znajomymi/przyjaciółmi, gdyż dana osoba koncentruje swoje życie wokół alkoholu – typowym zachowaniem jest m.in. gromadzenie zapasów alkoholu, zaniedbywanie jedzenia. Pojawiają się problemy ze zdrowiem, z pracą (często też jej utrata), a dzień zaczyna od spożycia alkoholu – tzw. klina
  4. Faza przewlekła – czyli faza kliniczna – charakteryzuje się tzw. „ciągami”, czyli wielodniowym piciem, narastają problemy i konflikty z otoczeniem, pojawia się utrata rodziny, pracy, zmniejsza się tolerancja alkoholowa, zaburzone zostają procesy myślowe i zdolność oceny, pojawić się mogą psychozy alkoholowe, wyraźne drżenia (tremory) i napady drgawkowe (padaczka alkoholowa). Skutkiem tej fazy są ciężkie choroby somatyczne, które mogą doprowadzić do śmierci.

 

Typy alkoholizmu:

  1. Alkoholizm typu Alfa – oparty na czynnikach psychologicznych. Teoretycznie najmniej groźny, ale również mający bardzo negatywny wpływ na życie uzależnionego, który nie jest w stanie poradzić sobie ze stresem albo trudnymi sytuacjami i sięga po alkohol. Uśmierza w ten sposób psychiczne i fizyczne cierpienia, pijąc zbyt dużo i w nieodpowiednich sytuacjach.
  2. Alkoholizm typu Beta – oparty na czynnikach społecznych. Picie spowodowane jest normami środowiskowymi, obyczajami i sytuacjami społecznymi, a podstawowymi problemami uzależnionych mogą być marskość wątroby czy niedożywienie wynikające z nadmiernego picia.
  3. Alkoholizm typu Gamma – najbardziej typowa forma choroby, postępuje od uzależnienia psychologicznego do fizycznego. Występuje stopniowa utrata kontroli nad piciem i zwiększająca się tolerancja. W przypadku zaprzestania picia można zaobserwować u uzależnionego trzęsienie się oraz drżenie.
  4. Alkoholizm typu Delta – uzależniony kontroluje ilość, lecz nie jest zdolny do całkowitego zaprzestania picia. Ma często związek z regularnym piciem napojów niskoprocentowych, które pozwalają na długotrwałe utrzymanie stałego poziomu alkoholu we krwi. Szkody dla organizmu pojawiają się powoli.
  5. Alkoholizm typu Epsilon – okresowe upijanie się osoby, która jest w stanie bez problemu wytrzymać bez alkoholu długi czas, ale po nim zaczyna spożywać alkohol bardzo intensywnie, aż do pojawienia się stanu osłupienia.



Niebiezpieczny trójkąt - czyli Ty, On i Alkohol

role-psychologiczne-w-rodzinie-alkoholowej-1598568jpg

Współuzależnienie – utrwalona forma funkcjonowania w długotrwałej, trudnej i niszczącej sytuacji związanej z patologicznymi zachowaniami uzależnionego partnera, ograniczająca w sposób istotny swobodę wyboru postępowania, prowadząca do pogorszenia własnego stanu i utrudniająca zmianę własnego położenia na lepsze. Współuzależnienie może wystąpić również w relacjach między członkami rodziny, przyjaciółmi czy współpracownikami.


Współuzależnienie od alkoholu – przyczyny

Do współuzależnienia prowadzi przede wszystkim silny związek emocjonalny z osobą pozostającą w nałogu. Nie mniej istotnym czynnikiem są więzy rodzinne (zwłaszcza posiadanie dzieci), wspólnota majątkowa. Głęboka relacja z alkoholikiem utrudnia przyjęcie konstruktywnej postawy wobec jego choroby.


Objawy współuzależnienia

Osoba współuzależniona sama może być abstynentem, niemniej niemal wszystkie jej myśli, działania i uczucia koncentrują się wokół alkoholu i partnera pozostającego w nałogu. Do najbardziej charakterystycznych postaw wynikających ze współuzależnienia należą:

  • przejmowanie odpowiedzialności za osobę uzależnioną – łagodzenie konsekwencji nałogu partnera poprzez np. płacenie jego długów, usprawiedliwianie jego nieobecności w pracy czy realizację zawodowych zobowiązań,

  • opiekowanie się alkoholikiem – niedopuszczanie, by ponosił on konsekwencje swojego nałogu poprzez wyręczanie go z jego domowych obowiązków, dbanie o jego dietę, higienę osobistą, dobrą opinię wśród znajomych itd.,

  • kontrola partnera pozostającego w nałogu – np. ograniczanie mu spożycia alkoholu (chowanie lub wylewanie trunków itp.), przeszukiwanie rzeczy osobistych osoby uzależnionej, odbieranie jej pieniędzy, sprawdzanie korespondencji,

  • ukrywanie problemu alkoholowego utrzymywanie nałogu jednego z członków rodziny w tajemnicy często wiąże się z całym systemem kłamstw i zaprzeczeń, w które uwikłani są wszyscy domownicy; jeśli ukrycie problemu alkoholowego nie jest możliwe, osoba współuzależniona stara się usprawiedliwiać zachowanie pijącego partnera,

  • wysoka tolerancja na patologiczne zachowania osoby uzależnionej,

  • zaniedbywanie własnych potrzeb – przedkładanie spraw dotyczących alkoholika nad własne pragnienia, ambicje lub cele do tego stopnia, że z czasem trudno je zidentyfikować.


 


 

TEST !

Poniżej przedstawię Wam najczęstsze objawy uzależnienia , żeby można było mówić o chorobie alkoholowej muszą wystąpić MINIMUM TRZY z poniżej opisanych: 

  • Silna natrętna potrzeba spożywania alkoholu (głód alkoholowy)
  • Upośledzona zdolność kontrolowania picia alkoholu (trudności w unikaniu rozpoczęcia picia, trudności w zakończeniu picia albo problemy z kontrolowaniem picia do wcześniej założonego poziomu).
  • Picie alkoholu w celu złagodzenia albo zapobieżenia alkoholowemu zespołowi abstynencyjnemu oraz subiektywne poczucie skuteczności takiego postępowania.
  • Objawy abstynencyjne (drżenia mięśniowe, nadciśnienie tętnicze, tachykardia, nudności, wymioty, biegunki, bezsenność, rozszerzenie źrenic, wysuszenie śluzówek, wzmożona potliwość, zaburzenia snu, nastrój drażliwy lub obniżony, lęk).
  • Zmieniona (najczęściej zwiększona) tolerancja alkoholu (ta sama dawka alkoholu nie przynosi oczekiwanego efektu, potrzeba spożywania większych dawek alkoholu dla wywołania oczekiwanego efektu).
  • Zawężenie repertuaru zachowań związanych z piciem alkoholu do 1-2 wzorców.
  • Postępujące zaniedbywanie alternatywnych do picia przyjemności, zachowań i zainteresowań.
  • Picie alkoholu mimo oczywistej wiedzy o jego szczególnej szkodliwości dla zdrowia pijącego.

Gdzie szukać pomocy?
* Lokalne Stowarzyszenie Anonimowych Alkoholików (wpisać w google AA i swoją miejscowość).  W placówkach tych korzysta się z pomocy terapeuty lub psychologa, grup wsparcia i terapeutycznych.
* telefon  880 808 880 lub +48 519 775 225 (oddzwonią na ich koszt  jeśli się poprosi)


Gdy alkoholik nie chce się leczyć:

Aby osoba uzależniona poddała się leczeniu, należy dać jej do zrozumienia, jakie konsekwencje mają jego czyny. Jeżeli nie ma innego sposobu na to, jak pomóc alkoholikowi, który nie chce się leczyć, sprawę kieruje się do sądu z prośbą o nakaz przymusowego leczenia. Postępowanie wszczyna gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych na wniosek osoby zatroskanej. Do wszczęcia postępowania muszą zaistnieć dwie przesłanki:

  • alkoholik trwa w nałogu bardzo długo i nie chce z własnej woli poddać się leczeniu,
  • alkoholik swoim zachowaniem stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia innych.
Taki wniosek wystarczy złożyć w sądzie, na wielu grupach np FB adwokaci za darmo pomagają przygotować papiery.


Pamietaj jednak, że nie można wiecznie dawać "kolejnych ostatnich szans" i tkwić we współuzależnieniu. Szczególnie jeśli w rodzinie są dzieci. Wiadomo, że z wielu względóe można spróbować powalczyć o związek, jednak w którymś momencie trzeba powiedzieć - DOSĆ.
Alkoholizm jest w pełni wyleczalną chorobą, jednak chory musi być świadomy problemu i chcieć się wyleczyć i mieć duuuużo silnej woli i wsparcia.

To tyle na dziś.

Za tydzień - o hazardzie
_________________________________________________________________________________________